در کوچه پس کوچه های دل

شدم مثل کویر تشنه یی که ابرای سیاه خسته ی باریدنشن
مثل یه آوازی که گوشای بی تفاوت براش نقش دروازه رو دارن
مثل مزه ی تکراری آب واسه سنگای رودخونه !

درست مثل همون کوهی که هر روز دم غروب خورشید و پشتش قایم می کنه
مثل یه پل کهنه که روزی هزار تا عابر بی خبر از روش رد می شن ...
بدبختی ما آدما اینه که عادت کردیم به عادت کردن
و این تنها دلیل بی تفاوتیه

دلم برایت تنگ شده آنقدر که هر لحظه با تمام وجود بودنت را مثل ماهی تشنه به آب طلب می کنم و عطر وجودت را برای همیشه در شش هایم نگه داشته ام تا بهانه باشد که نفس کشیدنم را از یاد نبرم ، چشمانم را صبح ها به اشتیاق دیدن چشم های دل فریب تو باز می کنم و این آرامش وجودت است که مرا هم آرام می کند و لبان شیرینت که همیشه چنان راهنمای من بوده اند و چنان اتصالی میانمان بر قرار کرده است که توصیف کردنش فقط از ارزش آن می کاهد و بزرگی وجودت را کم رنگ ، تو تمام هستی من هستی و تمام داشته هایم و تمام آرزوهایم و نهایت هدیه ای که می شود آرزویش را داشت ... و چه ساده اند این مردم و چه بی اختیار ، که گمان می کنند رنگین کمان لباسهای تنشان مرا از هوش برده و یاد آنهاست که مرا مجنون کرده ، آنها چه می دانند دلم در تمنای حصار کیست و چه می دانند دلم را فرش قدم های که کرده ام و چه می فهمند از عشق بازی چشم ها و کوچکی دنیای بزرگشان ، من کلید جانم را به دست معشوغم می دهم ، اختیارم را به اراده او داده ام و عطش بی پایان وجودم را با نمک یاد او التیام می دهم ... و...

و چه ساده اند این آدمک های مغازه ای

آسمان این شهر گرفته

کلاغها بر بام کوچه ها پرسه میزنند

کبوترها دیگر آوازی سر نمی دهند

پرستوهای عاشق از سفر باز نگشته اند

آبی کو ... آسمان آبی کجاست..؟

دریا خروشان تر از همیشه فریاد میزند

بر کناره ساحل این بوم

مردمان این شهر در پی لقمه ای نان

پرسه میزنند

بر آنان خرده نگیر

آنان گشنه اند

خسته تر از همیشه

آنان نانی ندارند.. نایی ندارند

در ایامی دور

آنان همیشه بزرگ بودند

سر ریز از پاکی

ولی اکنون ..؟

دیگر بر آنان خرده نگیر

به پستی کشیده او را

دنیایی بی رمق به رنگ خاکستری

همیشه سیاه ... بدون سفید

فریادی بر لب نیست جز

شاید روزی آن رنگین کمان

که شاید بارانش تو باشی

بر آسمان این شهر عشق بازی کند

..............................

........................................................................

و چه زیبا گفت

رنگین کمان نشانه کسی است که باران را به جان خریده باشد

نمیدونم چی بگم از کجا بگم...بابا.............

امسالم گذشت و بیشتر از پیش دوریتو دارم حس میکنم.....

4سال شد.....

4 سال گذشت........

4ساله که دیگه نمیبینمت..

۴ ساله که تکیه گامو بدجور از دست دادم.......

بابا زود رفتی خیلی زود.......

زودتر ازون چیزی که فکرشو میکردم...نه...حتی فکرشم  واسم سخت بود یه روز رفیقمو از دست بدم..

بابا این روزا بدجور ریختم بهم..

تمومه بد بختی هایه عالم روسرم خراب شده همه چیم خر تو خر شده وقتی تو بودی نمیزاشتی اینجوری بشه حالم وقتی بودی که من مشکلی نداشتم اینقد راحت هوامو داشتی که غمی نداشتم مطمن بودم که یکی پشتمه ولی حالا چی..........

به کی باید تکیه کنم؟

هیچکس نیست بابا....

هیچ کس...

خستم داغونم چی میشد الان من پیشت بودم...

میدونم که الان بهترین جایه ممکن هستی....

 واسم دعا میکنی بابا؟

 میدونم چند وقتیه اونجور که باید به یادت نبودم....بچه بدی شدم....خیلی وقته سره خاکت نیومدم خیلی وقته...

خیلی دلم واست  تنگ شده بابا ...

بابا این شبا همش اون صحنه جلو چشم میاد صحنه ای که تو بغلم بودی...

 حالت بد شده بود...

روزی که برای اخرین بار از خونه بردنت بیمارستان.....

با چشات داشتی میگفتی دیگه نمیام....

ولی من باور نداشتم...

هی خودمو گول زدم گفتم به خودم که میایی حتی اون چند روزی که تو اورژانش بودی من نیومدم ملاقاتت منتظر بودم بیایی خونه....

ولی هیچ وقت نیومدی...

بابا راستشو بخوای نمیتونستم ترو تو اون وضعیت ببینم بابایی که من به خاطرم همیشه هست یه ادمیه که هیچ وقت خم نمیشد کسی که تو خوبی هیچی کم نداشت....

کسی که همه دوسش داشتن نمیتونستم ببینم رویه تخته بیمارستان اسیره هزار تا لوله و سوزن و ماسکه نمیتوستم..نمیتونستم اون گلوتو ...........

بابا از یه چیزخوشحالم اونم اینکه مطمنم الان جات خیلی خوبه هر وقت من خواب دیدم تویه جایه سر سبز خندونو شاد بودی........

هنوزم باور ندارم که واسه همیشه  همیشه رفتی فکر میکنم شاید برگردی ولی میدونم که نمیشه....... بابا اگه هنوزم قبولم داری واسم دعا کن واسم دعا کن که خودمو پیدا کنم....

واسم دعا کن از دست این مشکلات رها بشم بابا دعا کن تو که دوست نداری پسرتو تسلیم شده ببینی...

باور کن کم اوردم خیلی کم........

دیگه نمیتونم تحمل کنم کاش بودی.........

دلم خیلی واست تنگ شده............................

یه شعری هست برادرم شبه اخر وقتی بابا تو بیمارستان بستری بود و در واقع دکتر ها هم یه جورایی جواب کرده بودن گفته هر وقت اینو میخونم دیوونه میشم...من و سه تا داداشام بعده بابا کمرمون بدجوری شکست من احساس این شعره داداشمو میفهمم تک تک کلمه هاشو.......

یادم میاد اون قدیما

یادم میاد اون دور دورا

من و بابا وبچه ها

با هم بودیم تو سر سرا

بابا همیشه پند میداد

می گفت پسر تو خوبی کن

می گفت پسر بدی نکن

اگه کسی هم بدی کرد

تو خوبی کن بدی نکن 

بابا همیشه مرد بود

بابا با نامرد بد بود

بابا حالا مریض شده

وای که چقدر نحیف شده

بابا دلش تنگ شده

چشاش پر از اشک شده

حالا من و اون بچه ها

باهم میگیم که ای خدا

تو رو به حق انبیا

بده به بابامون شفا

واما.......

خدا بابا رو شفا نداد

خدا دعا مو جواب نداد

خدا حالمون و بد گرفت 

خدا بابامو ازم گرفت

حالا من و اون بچه ها

با هم میگیم که ای خدا

تو رو به حق انبیا بده به بابامون پناه 

روحت شاد