در کوچه پس کوچه های دل

کمی از سرخی سیب بگو....اناری دانه کن...سبدی پر از میوه کنار گذار..کاسه ابی شفاف است...میخواهم..تمام شفافیتش را تشنه ام..تاریکی ام را به نور میهمان کن.

یک ظرف پر از خرما...کاسه اشی .و سبدی پر از سبزی های تازه و قالب کوچکی پنیر سفره را اماده کن...

پدر و مادر را خواهران و برادرانت را مهربان تر باش دور هم که نشسته اید صمیمیت خانواده را دوره کن همانجا کنار مهربانی مادر و عظمت پدر با احترام بنشین..تکرار که نمیشود این دور هم نشستن ها.

حالا نان سنگک هم بوی ایمان میدهد دیوان حافظ و کتاب مقدس قران را هم فراموش مکن.

دلت از غل و غش که خالی شد خوب مطهر شو

چند فرازی از دعاهای ناب از بر کن زبانت را...

زبانت را به خوب گفتن و گوشهایت را به شنیدنی های درست عادت بده.

چه کسی جز او محرم دلت خواهد بود دلت را خوش کن به صمیمیت میزبان.صفایه سینه ای بخواه که تو را یاری دهد تا بتوانی تمام انچه در دلت بد رنگ شده...برهی!

برخیز...بارانی شو..پر از طراوت... خیس شو از رنگ وضو...سجاده ات را که پر از نرگسی ها کرده بودی باز کن...صدای موذن را میشنوی؟

............

حالا میزبان به استقبالمان امده..نگاهمان که میکند زیباتر میشویم.

دستانت پر از دعاست حالا دیگر گرسنگی و تشنگی فراموشت شده...

پر از یاد خدایی روزه نمیگیری که تو...عین روزهای خدا را زندگی میکنی و لحظه های ناب الهی را بی قرار میشوی...

سحر که پر از مهتاب شدی اسمان را شایسته باش.هنگام افطار مبارک شو تماشایی باش...تا میتوانی نیکی کن همه را...انقدر روشن شو که ۱۱ ماه دیگرهرگز تاریکی را دچار نشوی.

پ.ن:ماه رمضونم با دستی پر هرسال بهتر از سال قبل  سراغمون میاد.بدیها و دروغا و زشتی های مارو تبدیل به خوبی و راستی و زیبایی میکنه...شاید اگه فرصتی به نام رمضان وجود نداشت روحمان سیاه میشد و هرگز نمیشد اون رو دوباره شفاف کرد...تحمل گرسنگی چند ساعته در روز همراه با اون بد نگفتنا و بد نخواستنا وبد نکردنامون مارو به سمت خوبی ها و پاکی ها میبره و موجب میشه فکرای مثبت و زیبای ما زمینه ساز جریانای مثبت و حوادث متعاقبا مثبت بشه.

مارم از یاد نبرید .....

التماس دعا