در کوچه پس کوچه های دل

نویسنده : شهاب - ساعت 13:29 روز دوشنبه 27 شهریور1385

سلام...سلام

خوبییییییییییییییییییین؟

اخ که دلم چه قد تنگ شده بود واسه وبلاگم.

خوش میگذره؟

مارو نمیبینین در چه حالین؟

یه مسافرت کوچولو رفته بودم به همین خاطر یه مدت اپ نتونستم بکنم.

خوب از چی بگیم که خدا رو خوش بیاد؟

.........

اهان....سلامتی...موضوع بهتر از اینم مگه وجود داره؟

خوب پس بریم سر اصل مطلب...

میخوام بدونم تا حالا شده که یه چیزی داشته باشین و زیاد براتون مهم نباشه و درست در لحظه ای که در استانه از دست دادن اون و یا بعد از فقدان اون متوجه شده باشید چقدر بی توجه و قدر نشناس بودید!!!

یکی از چیزهایی که تا وقتی صاحب اون هستیم واقعا بهش بی توجهیم...سلامتیمونه..

سلامتی بزرگترین نعمت خدا به انسانه....تا وقتی سالمیم هیچ احساس خاصصی نداریم و اصلا به اون فکر نمیکنیم که بخوایم از داشتنش خوشحال بشیم و شکر گذاری کنیم و درست وقتی که یه قسمت بدنمون درد میگیره تازه میفهمیم چه الماس گرانبهایی و از دست ما رفته.

سلامتی روح و جسم....عشق...خانواده..هوش و ذکاوت...هنر زیبایی و موفقیت های ما نعمتهای بسار بزرگی هستن که اگر متوجه ارزش و مقام اونها باشیم و ازشون خوب نگهداری کنیم و شکر گذار باشیم هیچ وقت از دستشون نمیدیم ولی امان از اون وقتیکه....

شما چی؟

شما قدر نعمتهای که خدا بهتون داده رو میدونین؟

مثلا قدر اعضای بدنتون رو!!! قدر چشما و دستا و پاهاتون رو میدونین؟

یا با یه تلنگر به هم میریزین و به خودتون نسبت بدبختو بیچاره رو میدین؟

امیدوارم که حالت اول درموردتون صدق کنه.

دقیقا وقتی که قدر سلامتی و نعمتهای زیادی که خدا در وجودمون قرار داده رو ندونیم یه مشکلی به نام افسردگی میرسیم که هیچ درمانی به جز همون قضیه در قدر شناسی نداره!!!!!!!

اگر باور نمیکنید امتحان کنید.

یا علی

اعصاب؟!؟!؟!؟!

نویسنده : شهاب - ساعت 16:21 روز چهارشنبه 8 شهریور1385

سلام به دوستای گل!!!

خوبین؟

خوشین؟
فکر کنم امروز موضوعی که میخوام در موردش صحبت کنم جالب باشه...!...بعضی چیزا خیلی راحت اپیدمی میشه.

واسه توضیح بیشتر بزارید یه چند تا مثال بزنم!سالهای زیادیه که وقتی به یه اداره میری و جای کارمندی رو خالی میبینی و سراغشو میگیری از زبون همکاراش میشنوی بچه یا همسر اقای...((یا خانم...)) مریض شدنو ایشون رفتن بیمارستان!!!!!

از طرف دیگه هر وقت برای معالجه هر دردی به پزشک مراجعه میکنی و ریشه بیماری ات رو میپرسی..اقا یا خانم دکتر میگه :عصبیه!!!!!!!!!!این ریشه عصبی همه بیماری ها رو شامل میشه و از ذات الریه گرفته تا سرما خوردگی و اسهال و ...!

ادعای عصبی بودن بیماریها البته با استقبال بیماران مواجه میشه چون هرکدوم از ما وقتی میشنویم ریشه بیماریمون عصبی هستش سراغ اعضای خانواده میریمو میگیم :دیدی..دیدی دکتر چی گفت؟!گفت عصبیه همش تقصیره شماست!!!!!!!!

اخیرا اپیدمی گفتاری به نیروی انتظامی هم سرایت کرده! وقتی خونه یا اتومبیل شما مورد سرقت قرار میگیره و مامور به سراغتون میاد اولین جمله ای که از زبان زحمتکشان انتظامی شنیده میشود این است: کار یه اشناست! این دزده از اشناهای شماست!

یه چند مدت پیش خونه یکی از رفیقام تو امیر اباد طی ۳ هفته ۸ بار مورد سرقت قرار گرفت و بعد از اخرین سرقت...مامور باز هم گفت: اشناست..دزد اشناست!

بنده خدا رفیقم میگفت: سرکار...همه تهران با ما اشنا هستن بی زحمت یه کاری بکنین که یا دزد دستگیر بشه یا حدا اقل دیگه اینجا نیاد.

چند دقیقه بعد

مامور دیگه ای از همه جا بی خبر به جمع ما اومد گفت:کار..کار یه اشناست!!!!!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یه چند روزیه یه اهنگ جدید تو سایتای موزیک اومده که خوانندش یه پسر ۱۱ ساله به نامه شایانه تازگیام که بازار موسیقی یه حال دیگه ای گرفته البته با حضور بچها نمونش میشه گفت نگار...سپهر...یاشار..یا همین شایان که امروز اهنگشو میزارم...یه جورایی موسیقی داره بچه بازی میشه ولی بدم نیستا یه تنوعی هستش ولی به قول یکی از رفیقام میگفت وقتی اهنگای نگارو گوش میدم مثله اینکه تو مغزم داره یکی جیغ میشه خدایی حق داره این قد این صدا هارو با کامپیوتر و ۱۰۰۰ تا برنامه ور میرن تا صدا قابل تحمل بشه ولی بدتر میشه ولی این اهنگی که امروز واستون میزم نمیگم رو صداش کار نشده ولی هم شعره قشنگ و با احساسی داره هم اینکه صدای پسره هم قشنگه ....یه جا تو همین اهنگ میگه:

انگار اسمون نمیخواست ببینه ماهارو باهم....یادته لحظه ی اخر توی اون بارون نم نم

گل سرختو گرفتی دادی دستم گل مریم.....حالا ما ازم جداییم میمیریم منو تو کم کم

امیدوارم خوشتون بیاد