در کوچه پس کوچه های دل

سلام دوستای عزیز

بعد از چند روز بالاخره اپ کردم البته بایه حالو هوای دیگه.

میخوام هوای وبلاگو عوض کنم. اگه بشه میخوام با عبور از مرز حداقل ها بزنیم تو دل حداکثرا و با همون دلای اسمونیمون به دورو برمون خوب نگاه کنیم.

اگه بشه ریتم وبلاگو  خودمونی تر میکنم و یه کم به مشکلاتی که هروز با هاش مواجهه هستیمو واستون بگم.

به هر حال هممون یا بهتره بگم بیشترمون تو یه جامعه داریم زندگی میکنیم هرروز با هزارتا مشکل روبرو هستیم و بخوایم یا نخوایم اونارو میبنیم و یا به حال خودمون تاسف میخوریم یا به حاله کسایی که میبینیمشون.

البته بگم این تغییرات شاید واسه چند روز باشه و دوباره برگردیم بهمون حالو هوای معنوی وبلاگه قدیمیمون ولی فعلا این تنوع فکر کنم لازم باشه.

خوب....اول از همه هرچند این وبلاگ...وبلاگه فوتبالی نیست اما باید حذف ایرانو از جام جهانی تسلیت بگم....بعد از ۸ سال انتظارو حرص خوردن بازم مثله همیشه خیلی راحت حذف شدیم حالا میشه راحت نشست قهرمانیه برزیلو دید البته امیدوارم!!!!!!!

بریم برسیم به اولین نوشته وبلاگ متحول شده

چند روز پیشها از دم روزنامه فروشی رد میشدم نمیدونم ولی این بار  برخلاف همیشه چند تا مجله و روزنامه خریدم و اوردم خونه....بازم مثله همیشه شرح تیتر ۱ اکثرشون رو باید  توی صفحه ی  حوادث پیدا کنی.... قتل....غارت....جنایت...ادم کشی..سرقت....قاچاق...کلاهبرداری...بقیه ی صفحه ها رو با بی حوصلگی ورق زدم..هشدارهای پلیسی..هشدارهای جامعه پزشکی...بیماریهای دنیای امروز....مشکلات مردم...از هم  پاشیدگی خانوادها.......

همه ی مطبوعات یه کلمه واحد رو به چند زبون فریاد میزنن : ناامنی جامعه!نگاههای حریص..نیت خطرناک...طعمه های که هرروز به تعدادشان افزوده میشود...

اونا هشدار میدن مواظب باش شاید فردا تو طعمه شدی....!!!!!!!

خودکشی جوان ۱۹ ساله..امار دختران فراری...روزنامه رو ورق زدم..تو یکی از روزنامهها تیتر  خنده داری مشاهده کردم...((اینده ماله توست جوان ایرانی..اینده را بساز))!!

به نظرم تیتر مسخره ای میاد در این شهر ناامن چه جوری اینده رو بسازیم؟؟؟؟؟؟

هر کاری باید یه بستر مناسب داشته باشه برای ساختن ایندهای درخشان لااقل باید امنیتی نسبی حداقل تو جامعه باشه!

دیگه زیاد پر حرفی نمیکنم فقط اینو بدونید تو این جامعه اینده ای ماله جونا نیست!

این نظر من بود..دوست دارم نظر شنا دوستانم بدونم.

 یاحق

*****************************************************

                                           (( عبور از مرز حداقل ها))

سلام

فکر کنم همتون میخواین که زندگی متوسط رو به بالا داشته باشین ......اصلا لازم نیست که صد درصد انرژیتونو...وقتتون...سرمایتونو و ذهن خودتونو به کار بگیرید!!!!

فقط کافیه حد اقل های جا افتاده جامعه رو رعایت کنین و مثه بقیه افراد معمولی خودتونو به جریانهای عادی فعالیتهای روز مره اجتماعی بسپرین!

یه ذره به اطرافتون نگاه کنین!!!!

خیلی از کسایی که زندگی متوسطی دارن تو هیچ کدوم از صحنه های زندگی خودشون عمل نکردن.....برعکس...این افراد مثه یه بچه حرف شنو فقط به حد اقلهای عمل میکنن و هچ وقت به خودشون سخت نمیگیرن!

اگه دقت کرده باشین بیشتره دانشجویانه اخراجی از دانشگاهها رو افراد با استعداد و کسایی که ضریب هوشی بالایی دارن تشکیل میدن!!!!! برعکس اونایی که با نمره ی متوسط فارغ التحصیل میشن اصلا ضریب هوشی عالی ندارن و فقط تنها امتیازی که نسبت به بقیه دارن اینه که نسبت به محیط اطرافشون حساسیت بیشتری دارن و فقط به معیارهای عادی و جا افتاده محیط خودشون وفادار میمونن.

مثلا اگه  قرار بوده تکلیف درسیشون رو روزه خاصی تحویل بدن این کارو حتی اگر به قیمت چند شب بیداری تا صبح بوده انجام میدن!

حالا بر عکس  افراد با هوش اما  حساس و ناارام و طالب جایگاههای عالی تر به جای اینکه حداقل ها رو براورده کنن نیروی خودشونو برای اشغال جایگاههای ممتاز بسیج میکنن و نهایتا  وقتی تو چند تا منزل اول جا میمونن کل درسو امتحانو رها میکنن تا نکنه متوسط و غیر عالی قلمداد شوند.

اونا اخراج از دانشگاه رو میپذیرن اما تحمله فارغ التحصیلی با یه نمره متوسطو ندارن!!!!!!!

به همین ترتیب مهم نیست که چقد باهوشید و یا معدل سه سال دبیرستان و پیش دانشگاهی شما چقد بالاست!!!!!

اصلا اهمیت نداره که چند بار از دسته مسولین مدرسه جایزه  باهوش ترین و ممتاز ترین و خلاقترین دانش اموز رو کسب کردید!!!!!!

مهم اینه که در ازمون سراسری کنکور امتیاز حد نصاب رو بدت اوردید و سپس با افزایش تعداد جوابهای صحیح بالا ترین نمره ی شایشته ی خودتونو گرفتید

احترام گذاشتن به حداقل های عرف جامعه و عمل کردن و گردن نهادن به این حدا اقل ها و حرمت قایل شدن برای مراسم عبور از مرز حداقلها اولین گامی هست که در مسیر موفقیت نهایی  خود باید بردارید و کم ترین کاهلی و بی اعتنایی به این حداقلها ی به ظاهر ساده و راحت میتونه تاوان و جریمه سنگینی در اینده براتون به ارمغان بیاره!

اولین سوالی که انسانهای قضاوت کننده تو اینده از شما می پرسن اینه که تو که خودت بهترین میدونستی و از جامعه انتظار حرمت گذاشتن رو داشتی پ چرا خودت به حد اقل های عرف جامعه احترام نذاشتی  و این شرایط ابتدایی رو تو محیط زندگی خودت فرهم نکردی؟

تو که تو عبور از ایین بلندی ها ی راحت کوتاهی کردی با چه جراتی ادعای پرواز به اوج اسمونها رو به زبون میاری؟

و تو با این همه توانایی و استعداد و هوشمندی و خلاقیت حیفه که برای این سوال ساده جوابی نداشته باشی!!!!!!!!!!

یا علی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نمیدونم شاید هیچ ربطی نداشته باشه ولی یه شعره خیلی قشنگ  در مورده امام زمان ......خیلی قشنگه گفتم اینم تو اپ امروز بزارم

نامه

ــــــــــــــــــــــــ

دلم انگاری گرفته قد بغض یاکریما

عصر جمعه توی ایون میشینن مثه قدیما

تو دلم میگم اقا جون تو مرادی من مریدم

من به اندازه ی وسعم طعم عشقتو چشیدم

کاشکی از قطره ی اشکت کمی ابرو بگیرم

یعنی تو چشمه ی چشمات با نگات وضو بگیرم

برای لحظه دیدار از قدیما نقشه داشتم

یه دونه هدیه ی نا چیز واسه تو کنار گذاشتم

یادمه یکی بهم گفت هر کی تنهاست توی دنیا

یه دونه نامه ی خوشخط بنویسه واسه اقا

کاغذه نامه رو بعدش توی رودخونه بریزه

بنویسه واسه مولاش خاطرت خیلی عزیزه

سلام

تا حالا این شعر رو زیاد شنیدید که میگن((با خدا باش پادشاهی کن.....بی خدا باش هر چه خواهی کن))

تا حالا شده واقعا به این بیت شعر عمیقا فکر کنید....تفسیر شما از این بیت چیه؟

نکنه فکر کنید اونایی که تو ناز و نعمت و بهترین امکانات زندگی میکنن با خدا بودن...در حالی که شاید هیچ وقت سر سجاده نیایش با خدای خودشون راز و نیاز نکردن و حتی نمیدونن قبله از کدوم طرفه.

بر عکس یه نفر به ظاهر هیچی نداره اما همیشه احساس خوشبختی میکنه میدونید چرا؟؟؟....چون اون همه چیو از خدا میخواد از خود خدا.

چشماشو به دست دیگرون ندوخته....میدونه هرچی از اون بخواد بهش میده.و اگه نده ایمان داره بهترین رفیق  زندگیش صلاحش رو میخواد.

برای انجام کارهای بزرگ و کوچیک به خودش توکل میکنه..مثلا میگه خدایا من میخوام ازدواج کنم نمیدونم طرف مقابلم ایا اونچه که به ظاهر میگه  هست یا نه؟اما تو خوب میدونی همه چی رو خودت درست کن.

اون ادم راه رفاقت با خدا رو بلده...اون میدونه از زندگی چی میخواد.بازی زندگی رو بلده. خوشبختی رو تو چیزایی دیگه جستجو میکنه نه اون چیزایی که به اصطلاح ارامش و رفاه گفته میشه. اگه از این ادم بپرسی تو زندگیت چی کم داری میدونید چی جواب میده؟

میگه هیچی کم ندارم!!!....ای بابا این چی میگه ماشین اخرین سیستم که نداره.....ویلا نداره...حتی یه خونه هم نداره...سفر خارج از کشورم که نرفته.!!!!!

اون میگه همه چیو دارم توی این زندگی به ظاهر ندار اون همه چی داره چون خدا رو  داره.

دوستان....میدونید بهترین رفیق ادم کیه؟؟؟فقط خداست باهاش رفاقت کنید...تو زندگی هر چی میخواید از خودش بخواین...به خودش توکل کنید...

حالا اینو گفتم بزار اینو هم بگم اگر عکس این قضیه عمل کنی یعنی به غیر خدا چشم بدوزی خدا اسباب اسمون و زمین رو از دستت میگیره و زمینو زیر پاهات خالی میکنه.

این طوری میشه که حتی تو ناز و نعمتم احساس خوشبختی نمیکنی چون یه جایی رو اشتباه اومدی تو فقط ادرس و اشتباه رفتی..برگرد به همون جایی که بودی از خودش ادرسشو بخواه نشونی دوست پیش خودشه!!!!!